Hikayemiz
Aynı Ailenin Yeni Sofrası
Süzgeç, Bodrum'da yılların meyhane geleneğini taşıyan bir ailenin İtalyan mutfağına açtığı kapı. Mayıs 2025'te Ortakent'te, Müskebi Caddesi'nde perdesini araladı ve açılışında verilen söz çok netti: aynı ailenin önceki sofralarında uygun fiyata ne kadar özen varsa, burada da o olacaktı. Süzgeç bu yüzden sıfırdan başlamış bir mekan gibi durmadı hiç; arkasında yıllardır misafir ağırlayan bir mutfak alışkanlığı vardı, sadece dili değişti.
İtalya'yı Ortakent'e Taşımak
Buranın merkezinde odun ateşi var. Hamur günler süren uzun bir fermantasyondan geçiyor, sonra Napoli usulünce yüksek ısıda saniyeler içinde pişiyor: kenarı kabarık ve hafif, ortası ince. Yanına makarnalar, fırından çıkan katlı tabaklar ve sade başlangıçlar geliyor. Bir misafirin yorumu bütün niyeti tek cümlede topluyor: İtalya'yı Ortakent'e taşımışlar. Ulusal basının fark ettiği de tam olarak bu oldu — pizzanın pofuduk hafifliği ve makarnaların ev ciddiyeti.
Duvarın Ardındaki Bahçe
Caddeden bakınca sade bir cephe; kapıdan girince bambaşka bir yer. Misafirlerin yorumlarda "gizli bahçe" dediği avlu, akşam ışığıyla birlikte mekanın asıl salonu haline geliyor. Bazı geceler araya jazz karışıyor ve sofralar uzuyor. Süzgeç yazlık bir hevesle açılmadı: kapısı on iki ay açık, kışın da aynı fırın yanıyor.
Müskebi'nin Toprağı
Ortakent, 1960'lara kadar Müskebi adıyla anılırdı; misket üzümü bağları, mandalina bahçeleri ve bugün de kaybolmamış bergamot kokusuyla. Bu toprağın altında Anadolu'nun en büyük Miken mezarlığı var — MÖ 15. yüzyıldan kalma, elli civarında oda mezar. Yani Süzgeç'in bahçesinde bir akşam yemeği yerken ayağınızın altında 3.500 yıllık bir uygarlığın izi duruyor. Beldenin sakinliği de, sofranın telaşsızlığı da biraz buradan geliyor.